Koper włoski, Foeniculum officinale. W dolegliwościach trawiennych, kurczowych dolegliwościach żołądka i jelit, uczuciu pełności i wzdęciach jako środek rozkurczający. W nieżytach dróg oddechowych jako środek wykrztuśny.
Działanie: Rozkurczające i wiatropędne w przewodzie pokarmowym oraz wykrztuśne.
Skład: Owoce kopru włoskiego zawierają przynajmniej 3% olejku lotnego, którego głównym składnikiem jest anetol a ponadto fenchon.
Sposób użycia: Torebkę zalać szklanką ciepłej wody, ogrzać powoli do wrzenia, odstawić do ostudzenia. Niemowlętom i dzieciom podawać odwar w miarę potrzeb, do 100 ml (1/2 szklanki odwaru). Dorosłym 1-2 razy dziennie szklankę odwaru. Dawka dobowa surowca dla …

Koper ogrodowy, Anethum graveolens. Roślina jednoroczna pospolicie uprawiana w ogrodach jako przyprawa kuchenna, a także jako roślina lecznicza. Wygląd zewnętrzny Łodyga szarozielona, naga i gałęzista, 1 metr wys. Liście zielonomodre, trzykrotnie pierzaste, o odcinkach nitkowatych. Kwiaty żółte, drobne, zlożone w baldachy. Surowiec Cała roślina, głównie zaś zielona natka oraz owoc-nasionka. Główne związki, ich właściwości i zastosowanie Cały surowiec ma przyjemny zapach, a smak słodkawy i nieco palący. Koper ogrodowy należy do roślin najzasobniejszych w sole mineralne jak wapń, żelazo i dużo fosforu, prowitaminy A, witaminy D, E, K, B1, B2, …

Kolendra siewna, Coriandrum sativum – jej owoce znaleziono już w grobowcach faraonów, a pisemne wzmianki na jej temat – w Biblii i egipskich papirusach. Ceniona była w starożytności i w średniowieczu. W Polsce stosowano przy zwrotach głowy, biegunkach, bólach brzucha i nieprzyjemnym zapachu z ust.
Kolendra nazywana jest także pieprzykiem. Zaliczana jest do roślin leczniczych i olejkowych. Nadaje się do uprawy w naszych ogrodach choć przywędrowała z rejonu Morza Śródziemnego i Azji Mniejszej. Jest rośliną jednoroczną z rodziny selerowatych. Początkowo wytwarza rozetę ząbkowanych, jasnozielonych liści. Następnie wybija się w rozgałęziający się …

Kminek zwyczajny, Carum carvi. Drobne nasiona kminku cenione są zarówno w kuchni jako dodatek do potraw, jak i w lecznictwie jako skuteczny środek wiatropędny. Łagodzenie wzdęć to jednak tylko jedno z wielu zastosowań kminku zwyczajnego.Skład i działanie Nasiona kminku zwyczajnego (Carum carvi) zawierają olejek eteryczny, garbniki, flawonoidy, kumaryny i olej tłusty. Z grupy kumaryn w kminku występuje między innymi skopoletyna o działaniu antyoksydacyjnym, przeciwzapalnym i rozszerzającym naczynia krwionośne. Nasiona zawierają również kwas kawowy o działaniu przeciwmiażdżycowym, przeciwzapalnym i przeciwbakteryjnym. Olejek eteryczny zawiera znaczne ilości karwonu o działaniu przeciwbakteryjnym i rozkurczowym …

Kardamon malabarski, Elettaria cardamomum. Wieloletnia roślina rosnąca dziko na wybrzeżu Malabaru i masowo uprawiana na Cejlonie. Należy do rodziny imbirowatych. Bylina o grubym, bulwiastym kłączu i długich, grubych korzeniach tworzące z pochew rodzaj łodygi do 2 – 3 m wys.; pędy kwiatonośne do 60 cm., pokładające się i tworzące groniaste kwiatostany. Częścią użytkową są nasiona zawierające olejek eteryczny. Jego nasiona są popularną przyprawą, jedną z najdroższych (drugą po szafranie) używaną w gospodarstwie domowym, jak również w przemyśle spożywczym, alkoholowym. Wchodzi w skład mieszanki curry. Zastosowania kulinarne mają nasiona kardamonu, o …

Karczoch zwyczajny, Cynara scolymus. Karczoch jest rośliną wieloletnią, przeżywającą nawet 25lat , ale tylko w krajach śródziemnomorskich, gdyż w Polsce wymarza w zimie.We Włoszech jest uprawiany     jako roślina warzywna wieloletnia. W pierwszym roku wegetacji tworzy spory korzeń palowy i rozłożystą rozetę liści, które z wierzchu są oliwkowozielone a na spodzie włochate  i jasnozielone. Na wiosnę, w drugim okresie wegetacji wyrasta łodyga,  a z niej na szczycie duże , głowiaste koszyczki. Składają się one z mięsistego dna kwiatowego , grubych okryw kwiatowych, które osłaniają rurkowate kwiaty koloru purpurowego lub …

Imbir lekarski. Zingiber Jicinale Ceniony od tysięcy lat jako lek, przyprawa oraz afrodyzjak. Głównie stosuje się kłącze oraz wyizolowany z niego olejek. Kłącze zawiera do 3% olejku, żywice, skrobię 0%), cukry, kwasy organiczne. Skład olejku jest zróżnicowany w zależności od pocho­dnia surowca; stałe są jednak główne komponenty odpowiedzialne za aromat, do których należą węglowodory seskwiterpenowe. Medycyna ludowa krajów azjatyckich od wieków stosuje imbir jako naturalny środek przeciwbólowy, ułatwiający trawienie i łagodzący nudności. Imbir pobudza wydzielanie śliny i soku żołądkowego, działa żółciopędnie i rozkurczowo. W wielu ośrodkach nauko­wych na całym świecie, …

Goryczka Żółta, Gentiana lutea. Jest to roślina wieloletnia z rodziny Goryczkowatych (Gentianaceae), występująca w górach południowej i środkowej Europy na wapiennym podłożu. W Polsce rośnie bardzo rzadko na łąkach wysokogórskich Karpat i jest pod ochroną. Do celów leczniczych bywa uprawiana. Uprawa goryczki żółtej na nizinach jest możliwa, ale stosunkowo trudna. Surowiec jest więc niemal w całości importowany, głównie z Albanii. Goryczka wydaje w młodości tylko pęd ulistniony i dopiero po kilku latach wytwarza do 1 m wysokie, nierozgałęzione pędy kwiatonośne. Liście ma duże, szerokoeliptyczne, niebieskawozielone, dolne zwężone w krótki, szeroki …

Glistnik jaskółcze ziele, Chelidonium maius. Rośnie przy drogach, nad brzegami rzek, w lasach i parkach. Po przełamaniu łodygi wypływa z niej pomarańczowy sok. Według ludowej tradycji jego nazwa “jaskółcze ziele” pochodzi stąd, że kwitnie od przylotu do odlotu jaskółek.  Do celów leczniczych zbiera się ziele oraz korzeń. Zawarte w nich alkaloidy, flawonoidy i kwasy organiczne mają działanie rozkurczowe, żółciopędne, uspokajające i przeciwuczuleniowe. Działają także bakteriobójczo, pierwotniakobójczo i grzybobójczo. Naukowcy badają ich właściwości hamowania rozwoju komórek nowotworowych. Medycyna ludowa od dawna polecała stosowanie soku wypływającego z łodyg jako lekarstwa na kurzajki. …

Drapacz lekarski, Cnicus benedictus. Dziś o drapaczu lekarskim (Cnicus benedictus L.) wiemy dużo, ale korzystamy z niego mało. Wiemy, że jest podobny do ostu, osiąga wysokość pół metra, liście ma szarozielone, lancetowate, o nieregularnych brzegach, ostro ząbkowane i kolczaste, kwiaty żółte z czerwonym unerwieniem, zebrane w duże koszyczki zaopatrzone w kolce i puch; owoce podłużne długości około jednego centymetra, jasnobrunatne, podłużnie żeberkowane, z pękiem jasnych szczecin. Cnicus benedictus jednoroczna roślina z rodziny złożonych, rosnąca dziko w rejonie Morza Śródziemnego. W innych rejonach Europy oraz w Polsce jest rośliną uprawianą na …